.
.
.
Günler geçiyor.
Mevsimler, belki yıllar geçiyor.
İstasyondan trenler, açıktan gemiler, yanımdan insanlar geçiyor.
Her birinin içinden kim bilir neler geçiyor…
Yakın uzak, hısım hasım, tenha kalabalık ne fark eder ki herkes yolunu kendi seçiyor. Seçtiğini zannediyor. Bir Mustafa Kutlu hikâyesindeyiz hepimiz; ne Kutlu tanır bizi, ne biz kendimizi…

















yazılarında saklı...